Dutch Windmills en Landstede Spelen Gelijk (73-73) in Eerste Wedstrijd DBL

Door Aart Dekker

Alweer een primeur in het Windmills-tijdperk van topbasketball in Dordrecht; Landstede Zwolle kwam voor de tweede keer binnen vier weken naar Dordt voor de eerste wedstrijd van een tweeluik waarin een plaats in de Finale van de NBB-Beker kan worden verdiend. De vorige wedstrijd was de eerste in het lopende seizoen van de DBL waarin een Top-4-team verloor van club buiten die elite, en het dieptepunt van een dip van drie nederlagen waarin de Zwollenaren toen verkeerden, en de eerste waarin Landstede het moest doen zonder Franko House, die inmiddels adequaat vervangen lijkt door Kayel Locke.

Landstede zal ongetwijfeld naar Dordrecht zijn afgereisd met het doel niet nog eens verrast te worden door Dutch Windmills, en de nederlaag van januari recht te zetten.

Windmills op zijn beurt kwam sinds het voorlopige hoogtepunt van dit seizoen – die winst tegen Zwolle – een beetje in de problemen. Waar het op de zware blessure van Alec Wintering na nauwelijks te kampen had gehad met blessures, daardoor steeds in een vaste bezetting met een vast concept uiterst gecontroleerd kon spelen, en met succes – op een thuiswedstrijd tegen Feyenoord na werden alle tegenstanders uit het rechter rijtje duidelijk verslagen – veranderde dat allemaal nogal in de afgelopen drie weken. Lavonte Dority werd laat aangetrokken als vervanger van Alec Wintering, die op zijn beurt verrassend snel weer terugkwam op het veld. Vervolgens viel helaas de ene na de andere speler uit met blessures; Ryan Richardson ( miste twee wedstrijden ), Jito Kok (een) en Bennett Koch ging afgelopen zondag door zijn enkel en was deze wedstrijd tot de zijlijn veroordeeld. Prompt verloor Dordrecht uit van Feyenoord Rotterdam en thuis van Den Helder Suns.

Dit alles leidde tot een Dordtse startende vijf met Wintering, Dority, de Vries, Versteeg en Kok, waar vanuit Zwolle Kajami-Keane, van Oostrum, de Pagter, Dorsey-Walker en Dahlman tegenover werden gezet. Ondanks een aardig contingent aan luidruchtige Landstede Hammers ( Zwolse fans ) en het feit dat het volgens mij een primeur is voor Dordrecht dat de lokale basketball-trots op de drempel van een Beker Finale staat, puilden de tribunes nog niet echt uit van het publiek; de sfeer was goed, maar wat de aanwezigen voorgeschoteld kregen verdient echt meer publiek…

Net als afgelopen zondag gingen beide teams van start met open basketball in hoog tempo. Shavon Coleman won de tip, kreeg de bal terug en ging linea recta naar de basket voor 2-0. Ralf de Pagter verloor dan wel die tip, maar werd direct inside gezocht door Kaza Kajami-Keane – iets wat trouwens veelvuldig zou gebeuren gedurende deze wedstrijd – en vond de basket met een Turn-around-jump-hookje. Daarna wisselden Pim de Vries met een Jumpertje en Noah Dahlman met een lay-up tweepunters uit, alvorens Floris Versteeg de eerste driepunter binnenschoot. 7-6; 1m33 en er was nog geen schot gemist. De intenties werden nog duidelijker toen de Vries na een Dordtse stop de bal over het hele veld op flyer Versteeg gooide, al kwam die iets te ver onder het bord uit en kon hij deze Quick-break niet verzilveren. De Pagter tekende voor de eerste Zwolse driepunter, die kort daarna beantwoord werd met een drietje van Coleman. Zo werd de score in hoog tempo opgevoerd, met steeds een kleine voorsprong van Dutch Windmills. Het grootste verschil bedroeg in het eerste kwart zes ( 20-14 ), Kayel Locke – die er in de buzzer nog een moeilijk schot ingooide – verkleinde dat gaatje tot 22-19 aan het slot van de eerste periode. Naast de Pagter zocht Zwolle ook overduidelijk steeds opnieuw Noah Dahlman inside en met succes; de Dordtse Inside – waar Jito Kok slechts 5m54 akte de présence kon geven vanwege zijn blessure, zijn inbreng bleef beperkt tot drie rebounds en een Fast-break-follow-up-slamdunk op een gemiste vliegende layup van Roel van Overbeek – bleek niet bij machte daar voldoende tegenwicht te geven. Dahlman eindigde met een fraaie Stats-line ( 23p, 10:14 schot, 7r ) en leidde met 4 aanvallende rebounds zes collega’s met offensieve terugkaatsers en dat leverde Zwolle in die categorie een surplus van 11 op ten opzichte van Dordrecht.

Kwart-2 gaf een ander beeld; veel balverlies over en weer en de vizieren die de eerste periode nog op scherp stonden bleken ineens beslagen. Windmills had in het eerste kwart gezien dat een zoneverdediging in ieder geval tijdelijk soelaas bood tegen de sterke Zwolse Inside en bleef dat wapen regelmatig inzetten, en Landstede ging ook wat harder vechten. Met als gevolg dat die scores schaars werden; 10-7 in het tweede bedrijf. Inmiddels was Ryan Richardson al even van die bank gekomen, maar het duurde lang voordat hij een beetje op gang kwam. Shavon Coleman was hinkelend naar de bank gegaan, ook hij ging door zijn enkel. Hij kwam wel terug; werkte hard, maar zijn productie viel vanaf dat moment terug. Het slot van de eerste helft was na een time-out van Geert Hammink met 1m50 te gaan en bij 26-26 duidelijk voor Dordt; Hidde Roessink scoorde na een prachtige drive en Alec Wintering scoorde uiterst cool een Pull-up-jumper in de buzzer. 

In het derde kwart wordt de wedstrijd nog meer het genieten waard; Zwolle lijkt langzaam terug te komen 34-32, maar dan loopt Dordrecht toch weer uit 39-32. Een volgende run van Landstede slaagt wel: Kajmi-Keane schiet zijn ploeg met een driepunter voorbij Windmills 41-42 en die run stopt pas bij 41-47 met een driepunter van Nigel van Oostrum. Game over? Welnee; Floris Versteeg schiet zijn team met twee drietjes weer in de wedstrijd. Naast mooie acties laten beide teams af en toe ook bijna onbegrijpelijke blunders zien; de amusementswaarde neemt er alleen maar door toe. 

Bij 49-49 eindigt kwart-3.

Het blijft spannend tot het eind, en die spanning heeft blijkbaar ook zijn impact op de scheidsrechters; die missen links en rechts wel eens een ‘beukje’, of interpreteren het net even anders dan aan deze of gene zijde wordt gedacht. Richardson komt los voor Windmills en ook Wintering lijkt alleen maar beter te gedijen onder de spanning, aan de andere kant ploegen Dahlman en Locke door de bucket. Locke beukt al vallend zijn man omver, No-call, zoals zo vaak valt dan vlak erna de fout aan de andere kant, Geert Hammink pakt een Technische-fout. Kajami-Keane pakt zijn vierde fout, blijft staan en loopt even later tegen zijn vijfde aan. Pim de Vries gooit er na een Inside-out-assist een Set-shot-driepunter in en dan staat Windmills zomaar met 68-59 voor met nog 4m42 te gaan. Dit verschil van negen weten de Dordtenaren ruim twee minuten vast te houden. Met een marge van zo’n tien punten volgende week naar Zwolle voor de return? Het zou niet gek zijn. Maar dat blijkt toch te mooi om waar te zijn; Olaf Schaftenaar met een driepunter, Mike Schilder trekt een And1 met een fraaie finger-roll, mist de bonus, maar de aanvallende rebound wordt opgepikt door Noah Dahlman, die de aanval ook afrondt met een Hookshot. Het laatste schot is voor Lavonte Dority, werd er in fout(-je) op gemaakt? Ik denk van wel, de Refs vinden van niet. Eigenlijk is 73-73 wel een passende uitslag voor deze wedstrijd die voor het publiek meer dan de moeite waard was.

Volgende week donderdag wordt in het Landstede Sportcentrum beslist welk team van deze twee naar de NBB Beker Finale zal gaan.