De return van Alec Wintering

Afgelopen zondag speelde co-captain en guard Alec Wintering van Dutch Windmills zijn eerste wedstrijd na zijn blessure. In oktober 2018 raakte Alec geblesseerd. De eerste prognose van de doktoren was dat het zes maanden zou duren voordat Alec weer zou kunnen spelen. Na drie maanden stond hij weer op het veld. Het team van Top Performance Delta leverde een grote bijdrage aan Alecs genezingsproces. Hoe kijkt Alec terug op zijn herstelperiode? Wat zeggen de specialisten van Top Performance Delta hierover?

De schok
Het noodlot sloeg toe op zondag 21 oktober 2018 in de derde kwart van de wedstrijd tegen Den Helder Suns. “Ik zag mijn voet aan de andere kant van mijn been. Dat had ik alleen nog maar op tv gezien. Toen ik op de grond lag dacht ik ‘dit gebeurt niet echt’, het voelde gewoon niet echt,” vertelt Alec Wintering terugkijkend. Het drong tot hem door toen hij moest wachten op het ambulance personeel: “mijn seizoen is over.” Deze conclusie trok hij, omdat hij dacht aan Gordon Hayward, een NBA speler, die een heel jaar moest herstellen van dezelfde blessure. De eerste inschatting was een herstelperiode van tien maanden, maar na een röntgenfoto en gesprek met de artsen werd dit bijgesteld naar zes maanden. Het bleek te gaan om een dubbele blessure: gebroken kuitbeen en binnenbandletsel aan zijn enkel.

Top Performance Delta
Vanaf het moment dat Alec loopgips kreeg werd hij behandeld door het deskundige team van Top Performance Delta, trainings- en kenniscentrum voor sporters. Zij zijn specialist in sportblessures en helpen atleten beter te presteren en controle te krijgen over hun lichaam. Dutch Windmills krijgt van hen onder andere krachttraining. Een breed team aan experts van Top Performance Delta heeft zich ingezet voor het optimaal herstel van Wintering. Hoofdbehandelaar voor Alec is Sam Kranse, die veel ervaring heeft in behandeltrajecten met basketballers. In eerste instantie kreeg het team niet te horen dat het om Alecs binnenbanden van zijn enkel ging en leek het einde seizoen. Toen duidelijk werd wat er echt aan de hand was, werd een nieuwe prognose gesteld verteld Sam: “Toen we hoorden dat het ging om binnenbandletsel, dat zijn kuitbeen met een plaatje werd vastgezet en hij al snel weer mocht belasten, verwachtten we dat hij drie maanden nadat hij uit het gips was weer inzetbaar was bij wedstrijden. Dat zou dus eind februari, begin maart zijn.”

Eerste stappen
“Toen Alec nog in zijn loopgips zat, zijn wel al gestart met conditionele programma’s op de fiets. Ook heeft hij in die tijd hard aan zijn bovenlichaam gewerkt. Toen het gips eraf ging zijn we eerst aan de slag gegaan met de mobiliteit van de enkels en rustig zijn kuiten gaan optrainen,”  legt Kranse uit. Er is met name veel getraind in het zwembad, welke op hoogte is in te stellen. Hierdoor kon de training in water steeds zwaarder of lichter ingesteld worden. “Met name door de zwembadtrainingen is Alec met sprongen vooruit gegaan.”

Het traject
Elke doordeweekse dag werd er samen met Alec gewerkt aan zijn revalidatie. Ondertussen keek Alec vanaf de zijlijn naar de trainingen onder leiding van de coach. Hij kreeg drie dagen begeleiding en werkte twee dagen zelfstandig. Het krachtgedeelte werd verder uitgebreid naar mate Alec weer belastbaar genoeg was om bij de krachttraining aan te sluiten. Dit begon met looptraining op het droge. Daarna kon hij steeds meer aansluiten bij de teamtrainingen. Regelmatig had Alec een controle door Jeannette Hoftijzer van Top Performance Delta om te kijken hoe de ontwikkeling vorderde. Uiteindelijk kon Alec op 20 januari 2019, drie maanden na zijn blessure weer een eerste wedstrijd spelen en kreeg meteen dertig minuten speeltijd. Is de herstelsnelheid normaal voor dit soort blessures? “Nee, Alec is bijzonder snel hersteld,” antwoordt Kranse. 

Positieve instelling
“Alec heeft erg hard gewerkt en zijn positieve instelling heeft absoluut bijgedragen aan zijn herstel,” vertelt de fysiotherapeut, “Het was genieten. Alec is altijd vrolijk, altijd vriendelijk en zelfs de badjuffen waren verliefd op hem.” Zelf is Alec hier bescheiden over, na wat doorvragen vertelt hij zijn geheim achter de grote glimlach: ”Ik heb inmiddels genoeg meegemaakt, zoals opgroeien zonder vader, veel mensen verliezen die dicht bij me stonden, mijn moeder die in diezelfde periode ernstig ziek werd. Ik ga me niet druk maken om kleine dingen zoals een blessure. Dat is maar een klein stukje uit mijn leven. Ik zie het als een hobbel in de weg, ik zorg dat ik over de hobbel heen kom en dan ga ik gewoon verder.” Alec wist een beetje wat hem te wachten stond vanwege een knieblessure die hij had in 2016: “Doordat ik al een blessure had meegemaakt wist ik dat het tijd en geduld nodig heeft om er door heen te komen. Als ik mijn best doe dan komt het goed.”

Dankbaar
Alec uit zijn dankbaarheid voor alle hulp die hij van zijn fysiotherapeuten gekregen heeft: “Ik waardeer eigenlijk alles enorm. Dingen zoals dat ik hier kon blijven en werken aan mijn herstel en hun faciliteiten kon gebruiken. En dat zij met mij bijvoorbeeld in het zwembad hebben getraind, dat soort dingen. Zij hebben mij verteld dat als ik hard werk ik sneller terug kon komen, dus daar zijn we voor gegaan. Als ik terug naar Amerika was gegaan had ik misschien ander advies gekregen en had het misschien wel zes maanden geduurd.” Ook Sam Kranse kijkt terug met een glimlach: “Zoals ik al vaak tegen Alec heb gezegd: ‘Je bent een medisch wonder, ze zouden artikelen over je moeten schrijven.’ Ik ben oprecht verbaasd hoe snel en zonder grote tegenslagen Alec door zijn revalidatie is gekomen. Hij is een erg positieve verschijning en dan is zo een traject helemaal niet erg om te doen.”